Posąg lwa pochodził z odlewni Gladenbecka w Berlinie i kosztował 1548 talarów 7 srebrnych groszy 6 fenigów. Tablice z napisami na cokół wykonał Ackermann za 1073 talary 2 sgr. Miasto Bytom doprowadziło do pomnika wodociąg, co kosztowało 272 talary 7 sgr 6 fen. Obok ustawiono dwie żeliwne latarnie gazowe z czteroramiennymi kandelabrami zamówione w Lauchhammer, które kosztowały 228 talarów 23 sgr 3 fen. Cokoły pod latarnie wykonano z piaskowca bolesławieckiego i płyt granitowych.

    Ponieważ pomnik stanął na trasie ówczesnej państwowej szosy z Królewskiej Huty do Tarnowskich Gór (przebiegającej wówczas obecną ul. Krakowską, na ukos przez Rynek do obecnej ul. Jainty), została ona przełożona na koszt powiatu.

    Koszt budowy wyniósł ogółem 8586 talarów 2 srebrne grosze 11 fenigów, z czego 1799 talarów 15 sgr 9 fenigów pokryły datki, zaś 6786 talarów 17 sgr 2 fenigi – budżet powiatu. Koszt ten podzielono proporcjonalnie na cztery powiaty powstałe z podzielenia w 1873 r. wielkiego powiatu bytomskiego. I tak Bytom zapłacił 41 % powyższej kwoty, Katowice 27 %, Tarnowskie Góry 22 %, a Zabrze 10 %.

    Monument miał formę fontanny z murowanym basenem, pośrodku której wznosił się kamienny cokół zwieńczony rzeĽbą lwa (zwanego śpiącym lub umierającym). Był to odlew żeliwny według modelu urodzonego w Królewskiej Hucie (Chorzowie) i zmarłego w Gliwicach górnośląskiego twórcy Teodora Kalidego (1801-1863) powstałego w pracowni Christiana Daniela Raucha. RzeĽba ta jest poza Górnym Śląskiem powszechnie uważana za dzieło Raucha, co wynika z faktu, że Kalide był podczas jej tworzenia uczniem Raucha, a mistrz ponadto podpisał się na dziele Kalidego, którego pierwszy odlew umieszczono na pomniku nagrobnym generała Scharnhorsta w Berlinie. Na cokole znajdowały się tablice z nazwiskami poległych uporządkowanymi według miejscowości (pochodzili oni z Bytomia, Tarnowskich Gór, Królewskiej Huty, Katowic i Mysłowic oraz sąsiednich miejscowości).